Εδώ και χρόνια είχα την επιθυμία να καταφέρω να ανέβω κάποια στιγμή στην τοποθεσία Σιάδι Μύγας, να καθίσω για λίγο στην καλύβα που υπάρχει εκεί και να έχω θέα τις κορυφές της Τύμφης και ειδικά την ψηλότερη κορυφή της την Γκαμήλα. Με γνώμονα ότι είναι μια δύσκολη και απαιτητική διαδρομή δίσταζα να το τολμήσω. Χθες όμως, με την κατάλληλη παρέα, πήρα την απόφαση να το τολμήσω και τα κατάφερα. Στις 6 το πρωί αναχωρήσαμε από τα Γιάννενα και στις 7.30, με αφετηρία το γεφύρι της Κόνιτσας, ξεκινήσαμε την πορεία. Σε μία ώρα και δέκα λεπτά φθάσαμε στη Μονή Στομίου. Ανάψαμε ένα κεράκι, προσκυνήσαμε και αφού ξεκουραστήκαμε για λίγα λεπτά ξεκινήσαμε το δύσκολο τμήμα της διαδρομής μας. Αρκετά ανηφορικό, δύσκολο και απαιτητικό το μονοπάτι αλλά ευτυχώς σκιερό και σε συνδυασμό με τις ιδανικές καιρικές συνθήκες και την καλή φυσική κατάσταση που είχαμε καταφέραμε να φθάσουμε στον προορισμό σε δύο ώρες και δέκα πέντε λεπτά. Η σχετική πινακίδα έγραφε ΜΥΓΑ υψόμετρο 1450 μ. Η θέα της Γκαμήλας αλλά και άλλων κορυφών της Τύμφης σου έκοβε την ανάσα. Λίγα μέτρα πορείας ακόμη και φθάσαμε στην καλύβα. Εναποθέσαμε τους σάκους και τον εξοπλισμό κι εκεί, με θέα τις κορυφές της Τύμφης, πήρα το καλύτερο πρωινό της ζωής μου. Ξεκουραστήκαμε για λίγη ώρα και αφού μαζέψαμε λίγη ρίγανη και από μια χεριά τσάι που βρήκαμε πήραμε τον δρόμο της επιστροφής. Αρκετά επίπονη και η πορεία μας στην κατηφόρα αλλά σιγά σιγά και με προσοχή φθάσαμε στη Μονή Στομίου. Μια στάση πάλι εκεί για ξεκούραση και αφού διασχίσαμε και το υπόλοιπο τμήμα της διαδρομής, που είναι και το πιο εύκολο, φθάσαμε το απόγευμα στο γεφύρι της Κόνιτσας. Η κούραση ήταν μεγάλη αλλά μεγαλύτερη ήταν η ικανοποίηση που τα καταφέραμε. Κάναμε συνολικά 20 χιλιόμετρα πορείας στο βουνό με υψομετρική διαφορά 1000 περίπου μέτρα. Η όλη εξόρμηση έκλεισε φυσικά με μια βουτιά στα νερά του Αώου ποταμού κάτω από τον τεχνητό καταρράκτη δίπλα στο γεφύρι.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου