Βίτσα-Μονοδέντρι μέσω Κόκκινης και στη συνέχεια στους Αγίους Αποστόλους του Μονοδεντρίου η χθεσινή ορεινή πεζοπορία μου με καλή παρέα. Μια εκπληκτική διαδρομή 3 περίπου χιλιομέτρων, η οποία καταλήγει σε ένα σημείο με εντυπωσιακή θέα στη χαράδρα του Βίκου αλλά και στο Ζαγόρι γενικά. Επιστροφή και πάλι στη Βίτσα από την ίδια διαδρομή. Την διαδρομή αυτή την λάτρεψα κυριολεκτικά.
Πεζοπορία στη χαράδρα Αώου μέχρι την Μονή Στομίου περιλάμβανε η σημερινή μου εξόρμηση. Αφετηρία όπως πάντα το γεφύρι της Κόνιτσας και ακολουθώντας τον δρόμο δίπλα στο ποτάμι σε μία ώρα βρέθηκα στη Μονή Στομίου. Προσκύνημα, ξεκούραση για λίγο και επιστροφή ακολουθώντας αυτή τη φορά το δύσβατο μονοπάτι απολαμβάνοντας την υπέροχη θέα από κάποια σημεία στο βάθος της χαράδρας όπου έρεε με θόρυβο ο Αώος ποταμός. Πρέπει να πω ότι συνάντησα πολλούς προσκυνητές και στην πλειονότητα νέα παιδιά αλλά και οικογένειες. Έντεκα συνολικά τα χιλιόμετρα της πεζοπορίας σε ένα τρίωρο, μαζί με τον χρόνο του προσκυνήματος και της ξεκούρασης.
Ταραγμένο το σημερινό πρωινό ξύπνημα με ένα σεισμό της τάξης των 5,6 Ρίχτερ αλλά η ομαλή εξέλιξη της μετασεισμικής ακολουθίας βοήθησε για να πραγματοποιήσω την πεζοπορική εξόρμηση της Κυριακής που είχα σχεδιάσει. Γνώριμη και αγαπημένη η διαδρομή που είχα επιλέξει. Από τις διαδρομές που επιλέγω για τις μοναχικές πεζοπορίες μου. Γεφύρι Κόκκορου-γεφύρι Μίσιου-Σκάλα Βίτσας-Κάτω Βίτσα-Άνω Βίτσα και επιστροφή από την ίδια διαδρομή. Ένα τρίωρο περίπου ορεινής πεζοπορίας αρκετά ικανοποιητικό.
Σήμερα το πρωί, με ιδανικές καιρικές συνθήκες, μια χαλαρή πεζοπορία μισής περίπου ώρας με αφετηρία το Μικρό Πάπιγκο με έφερε για άλλη μια φορά στη θέση Κόκκινο Λιθάρι και στο εικονοστάσι των φωτογραφιών μου, απ΄ όπου απόλαυσα την εκπληκτική θέα σε όλη τη γύρω περιοχή. Είναι μια εύκολη διαδρομή και την συνιστώ ανεπιφύλακτα σε φίλες και φίλους που τους αρέσει η πεζοπορία στα βουνά μας.
