Τα τελευταία χρόνια είχα τον διακαεί πόθο να κάνω άλλη μια φορά την διάσχιση της χαράδρας του Βίκου. Η επιθυμία μου αυτή πραγματοποιήθηκε σήμερα με ιδανικές καιρικές συνθήκες και πολύ καλή παρέα. Με αφετηρία το Μονοδέντρι κατεβήκαμε στη χαράδρα. Κατηφορικό και με σχετική δυσκολία το μονοπάτι στην αρχή μέχρι να φτάσουμε στο βάθος της χαράδρας. Συνεχίζοντας, το μονοπάτι είχε επίσης κάποια σημεία στα οποία χρειάζεται ιδιαίτερη προσοχή και σε δύο ώρες φθάσαμε στη θέση Κλίμα για να κάνουμε την πρώτη μας στάση για ξεκούραση. Συνεχίζοντας, μετά από άλλες δύο ώρες και είκοσι λεπτά πεζοπορίας και αφού συναντήσαμε και κάποιους άλλους πεζοπόρους οι οποίοι διέσχιζαν τη χαράδρα προς την αντίθετη κατεύθυνση, φθάσαμε στις πηγές του Βοϊδομάτη και κάναμε τη δεύτερη στάση για ξεκούραση πριν πάρουμε το τελικό ανηφορικό μονοπάτι για να βρεθούμε στον οικισμό Βίκος, όπου ήταν και το τέλος της διαδρομής μας. Ο συνολικός χρόνος της πεζοπορίας μας, μαζί με τις στάσεις, ήταν πέντε ώρες και είκοσι λεπτά. Θαυμάσιες οι εικόνες που αντικρίσαμε σε όλη τη διαδρομή ενώ δεν παραλείψαμε να γευθούμε και άγρια σκόρδα που βρήκαμε και βέβαια να προσθέσω ότι είχαμε και την τύχη να αντικρίσουμε από μακριά ένα ζευγάρι ζαρκάδια που έσπευσαν να εξαφανιστούν μόλις αντιλήφθηκαν την παρουσία μας.
