Κυριακή πρωί και αποφάσισα να κάνω μια πεζοπορία στη Μονή Στομίου. Με αφετηρία τον γεφύρι της Κόνιτσας και διασχίζοντας τα παλιό μονοπάτι έφτασα στο Μοναστήρι. Εκεί όμως αποφάσισα να συνεχίσω και να ανέβω στο Σιάδι Μύγας. Παράλογη η απόφαση γιατί ήμουν μόνος, δεν θα ήξερε κανένας που είμαι αφού δεν μπορούσα να ενημερώσω και επιπλέον οι προβλέψεις του καιρού έλεγαν για βροχές αργότερα. Το τόλμησα όμως γιατί αισθανόμουν ότι είχα δυνάμεις και τελικά όλα πήγαν καλά. Έφτασα στην καλύβα, απόλαυσα την θέα στις κορυφές της Τύμφης, πήρα τις ανάσες μου και το κολατσιό μου και στα γρήγορα επιστροφή γιατί είδα ότι ερχόταν τα σύννεφα. Στην επιστροφή προσκύνημα στο Μοναστήρι και αναχώρηση για την Κόνιτσα. Η βροχή με βρήκε 3 χλμ πριν το γεφύρι αλλά ο βρεγμένος (ο ιδρώτας έτρεχε από παντού) την βροχή δεν την φοβάται οπότε συνέχισα απτόητος κι έφτασα στο γεφύρι.
Ήταν άλλη μια υπέροχη Κυριακάτικη απόδραση με 25 περίπου χιλιόμετρα ορεινής πεζοπορίας.
