Ανατέλλοντας η σημερινή πανσέληνος μέσα σε σύννεφα

 

Φεγγαρόλουστη απόψε η βραδιά

 

Ρέμα Ντόμπρου και όχι Ντόβρης στους Κήπους Ζαγορίου

 Στο δεύτερο βιβλίο του Κώστα Π. Λαζαρίδη με τίτλο "Μπάγια (τώρα Κήποι), Η πρωτεύουσα του Ζαγορίου, Ιστορικο-λαογραφική μελέτη" το οποίο εκδόθηκε το 1980 και πρόσφατα ήρθε στα χέρια μου αναφέρονται λεπτομερώς ονομασίες τοποθεσιών στην περιοχή των Κήπων. Μεταξύ αυτών και του ρέματος το οποίο μέχρι σήμερα τόσο εγώ όσο και πολλοί άλλοι το αποκαλούσαμε ρέμα Ντόβρης. Σας μεταφέρω λοιπόν τι γράφει ο συγγραφέας για το ρέμα αυτό στο πολύ ενδιαφέρον πόνημά του:

"Ντόμπρου: Στενόμακρη κοιλάδα που διασχίζεται από ομώνυμο ρέμα. Στο ρέμα αυτό τρία γεφυράκια. Άγνωστη η προέλευση της ονομασίας."

Ο Κώστας Λαζαρίδης, όπως είναι γνωστό, υπήρξε δάσκαλος, συγγραφέας, ερασιτέχνης βοτανολόγος και σημαντικός τοπικός ιστοριογράφος και λαογράφος οπότε εγώ προσωπικά δέχομαι τα αναφερόμενα στο σύγγραμμά του και στο εξής θα αναφέρομαι στο ρέμα με αυτό με την ονομασία "ρέμα Ντόμπρου".

Στη φωτογραφία της ανάρτησης προχθεσινή λήψη μου από τον καταρράκτη στο ρέμα Ντόμπρου.

Γεφύρι Αγίου Μηνά στο Μακρίνο Ζαγορίου

 

Σούρουπο

 

Τρίτοξο γεφύρι του Πλακίδα ή Καλογερικό

 Πρόκειται για ένα τρίτοξο πέτρινο γεφύρι, με μήκος περίπου 55 μέτρων και πλάτος καταστρώματος μεγαλύτερο των 3 μέτρων. Κτίστηκε το 1814 και κόστισε 20.000 γρόσια τα οποία χορήγησε ο τότε Ηγούμενος της Μονής του Προφήτη Ηλία Βίτσας, Σεραφείμ γι΄ αυτό και η ονομασία Καλογερικό. Το 1866 (ή το 1863) συντηρήθηκε από τους Κουκουλιώτες αδελφούς Αλέξανδρο και Αντρέα Πλακίδα και από τότε φέρει και το όνομά τους. Το 1912 συντηρήθηκε και από τον Ευγένιο Πλακίδα. Τα επόμενα χρόνια συντηρήθηκε και άλλες φορές από την κοινότητα Κουκουλίου και την Αρχαιολογική Υπηρεσία κι έτσι έχει διασωθεί μέχρι σήμερα για να το θαυμάζουμε όλοι εμείς οι σύγχρονοι ζαγορίσιοι αλλά και οι επισκέπτες της περιοχής. Είναι ένα από τα πιο γνωστά πέτρινα γεφύρια του Ζαγορίου και αποτελεί θαυμάσιο δείγμα της υψηλής τεχνικής των πετράδων εκείνης της εποχής. 

Στο Ζαγόρι