Μονή Κηπίνας

 

Πεζοπορία στη Μονή Στομίου και το Σιάδι Μύγας

 

Κυριακή πρωί και αποφάσισα να κάνω μια πεζοπορία στη Μονή Στομίου. Με αφετηρία τον γεφύρι της Κόνιτσας και διασχίζοντας τα παλιό μονοπάτι έφτασα στο Μοναστήρι. Εκεί όμως αποφάσισα να συνεχίσω και να ανέβω στο Σιάδι Μύγας. Παράλογη η απόφαση γιατί ήμουν μόνος, δεν θα ήξερε κανένας που είμαι αφού δεν μπορούσα να ενημερώσω και επιπλέον οι προβλέψεις του καιρού έλεγαν για βροχές αργότερα. Το τόλμησα όμως γιατί αισθανόμουν ότι είχα δυνάμεις και τελικά όλα πήγαν καλά. Έφτασα στην καλύβα, απόλαυσα την θέα στις κορυφές της Τύμφης, πήρα τις ανάσες μου και το κολατσιό μου και στα γρήγορα επιστροφή γιατί είδα ότι ερχόταν τα σύννεφα. Στην επιστροφή προσκύνημα στο Μοναστήρι και αναχώρηση για την Κόνιτσα. Η βροχή με βρήκε 3 χλμ πριν το γεφύρι αλλά ο βρεγμένος (ο ιδρώτας έτρεχε από παντού) την βροχή δεν την φοβάται οπότε συνέχισα απτόητος κι έφτασα στο γεφύρι.

Ήταν άλλη μια υπέροχη Κυριακάτικη απόδραση με 25 περίπου χιλιόμετρα ορεινής πεζοπορίας.

Μεγάλη Παρασκευή στην Μονή Στομίου

 Δέκα πέντε χρόνια που ασχολούμαι ερασιτεχνικά με την φωτογραφία κάθε Μεγάλη Παρασκευή φωτογράφιζα επιταφίους στην πόλη των Ιωαννίνων. Φέτος αποφάσισα να βιώσω διαφορετικά την Μεγάλη Παρασκευή. Πεζοπορία από την γέφυρα της Κόνιτσας μέχρι την Μονή Στομίου όπου στις μία το μεσημέρι τελέστηκε η ακολουθία του επιτάφιου θρήνου και στη συνέχεια η περιφορά του επιταφίου γύρω από το καθολικό της Μονής με την παρουσία εκατοντάδων πιστών. Και βέβαια η φύση αυτή την εποχή στα χρώματα που αρμόζουν στο Θείο δράμα.

Καλή Ανάσταση σε όλες και όλους από καρδιάς.

Η θέα στην χαράδρα του Βίκου και το μοναστήρι Αγίας Παρασκευής από την θέση Γκρούνια στο Μονοδέντρι

 

Πεζοπορία στην χαράδρα του Αώου μέχρι την Μονή Στομίου

Πεζοπορία στη χαράδρα Αώου μέχρι την Μονή Στομίου περιλάμβανε η σημερινή μου εξόρμηση. Αφετηρία όπως πάντα το γεφύρι της Κόνιτσας και ακολουθώντας τον δρόμο δίπλα στο ποτάμι σε μία ώρα βρέθηκα στη Μονή Στομίου. Προσκύνημα, ξεκούραση για λίγο και επιστροφή ακολουθώντας αυτή τη φορά το δύσβατο μονοπάτι απολαμβάνοντας την υπέροχη θέα από κάποια σημεία στο βάθος της χαράδρας όπου έρεε με θόρυβο ο Αώος ποταμός. Πρέπει να πω ότι συνάντησα πολλούς προσκυνητές και στην πλειονότητα νέα παιδιά αλλά και οικογένειες. Έντεκα συνολικά τα χιλιόμετρα της πεζοπορίας σε ένα τρίωρο, μαζί με τον χρόνο του προσκυνήματος και της ξεκούρασης.

Από τη σημερινή πρώτη επίσκεψη του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Δρυϊνουπόλεως, Πωγωνιανής και Κονίτσης κ. κ. Αλέξιου στην Ιερά Μονή Στομίου

 

Στην ιερά Μονή Στομίου με έφεραν τα βήματά μου σήμερα για ένα προσκύνημα και είχα την ευκαιρία να συναντήσω εκεί και να καταγράψω με τον φακό μου την πρώτη επίσκεψη στο μοναστήρι του νέου Μητροπολίτη Δρυϊνουπόλεως, Πωγωνιανής και Κονίτσης κ.κ. Αλέξιου ο οποίος περιηγήθηκε και ξεναγήθηκε στους χώρους της μονής και βέβαια δεν παρέλειψε να κάνει και τρισάγιο στον τάφο του μακαριστού ηγουμένου της Μονής Αρχιμ. Κοσμά Σιώζου.  

Ανάβαση στο Σιάδι της Μύγας

Εδώ και χρόνια είχα την επιθυμία να καταφέρω να ανέβω κάποια στιγμή στην τοποθεσία Σιάδι Μύγας, να καθίσω για λίγο στην καλύβα που υπάρχει εκεί και να έχω θέα τις κορυφές της Τύμφης και ειδικά την ψηλότερη κορυφή της την Γκαμήλα. Με γνώμονα ότι είναι μια δύσκολη και απαιτητική διαδρομή δίσταζα να το τολμήσω. Χθες όμως, με την κατάλληλη παρέα, πήρα την απόφαση να το τολμήσω και τα κατάφερα. Στις 6 το πρωί αναχωρήσαμε από τα Γιάννενα και στις 7.30, με αφετηρία το γεφύρι της Κόνιτσας, ξεκινήσαμε την πορεία. Σε μία ώρα και δέκα λεπτά φθάσαμε στη Μονή Στομίου. Ανάψαμε ένα κεράκι, προσκυνήσαμε και αφού ξεκουραστήκαμε για λίγα λεπτά ξεκινήσαμε το δύσκολο τμήμα της διαδρομής μας. Αρκετά ανηφορικό, δύσκολο και απαιτητικό το μονοπάτι αλλά ευτυχώς σκιερό και σε συνδυασμό με τις ιδανικές καιρικές συνθήκες  και την καλή φυσική κατάσταση που είχαμε καταφέραμε να φθάσουμε στον προορισμό σε δύο ώρες και δέκα πέντε λεπτά. Η σχετική πινακίδα έγραφε ΜΥΓΑ υψόμετρο 1450 μ. Η θέα της Γκαμήλας αλλά και άλλων κορυφών της Τύμφης σου έκοβε την ανάσα. Λίγα μέτρα πορείας ακόμη και φθάσαμε στην καλύβα. Εναποθέσαμε τους σάκους και τον εξοπλισμό κι εκεί, με θέα τις κορυφές της Τύμφης, πήρα το καλύτερο πρωινό της ζωής μου. Ξεκουραστήκαμε για λίγη ώρα και αφού  μαζέψαμε λίγη ρίγανη και από μια χεριά τσάι που βρήκαμε πήραμε τον δρόμο της επιστροφής. Αρκετά επίπονη και η πορεία μας στην κατηφόρα αλλά σιγά σιγά και με προσοχή φθάσαμε στη Μονή Στομίου. Μια στάση πάλι εκεί για ξεκούραση και αφού διασχίσαμε και το υπόλοιπο τμήμα της διαδρομής, που είναι και το πιο εύκολο, φθάσαμε το απόγευμα στο γεφύρι της Κόνιτσας. Η κούραση ήταν μεγάλη αλλά μεγαλύτερη ήταν η ικανοποίηση που τα καταφέραμε. Κάναμε συνολικά 20 χιλιόμετρα πορείας στο βουνό με υψομετρική διαφορά 1000 περίπου μέτρα. Η όλη εξόρμηση έκλεισε φυσικά με μια βουτιά στα νερά του Αώου ποταμού κάτω από τον τεχνητό καταρράκτη δίπλα στο γεφύρι.