72 χρόνια από το ολοκαύτωμα στους Λιγκιάδες

Στις 3 Οκτωβρίου 1943 Γερμανοί καταδρομείς της Μεραρχίας "Εντελβάις" εισέβαλαν στο χωριό Λιγκιάδες των Ιωαννίνων, πυρπόλησαν τα σπίτια και σκότωσαν και έκαψαν όσους από τους κατοίκους δεν είχαν διαφύγει. 

Από τα 82 θύματα του συγκεκριμένου ολοκαυτώματος 34 ήταν παιδιά και μωρά, 37 γυναίκες κι 11 ηλικιωμένοι. 

Αιωνία τους η μνήμη!

(Σημείωση: Στις φωτογραφίες είναι λεπτομέρειες από το Μνημείο των σφαγιασθέντων στους Λιγκιάδες)

Χορευτικό δρώμενο με τίτλο "Πέτρα, η φωνή από μέσα" στο Ιτς Καλέ

Στο πλαίσιο των Ευρωπαϊκών Ημερών Πολιτιστικής Κληρονομιάς 2015, το Πνευματικό Κέντρο του Δήμου Ιωαννιτών σε συνεργασία με την Εφορεία Αρχαιοτήτων Ιωαννίνων διοργάνωσαν σήμερα το απόγευμα στο Ιτς Καλέ χορευτικό δρώμενο με θέμα «Πέτρα, η φωνή από μέσα», εμπνευσμένο από τον αρχαιολογικό χώρο. Συμμετείχαν: 9μελής ομάδα χορευτών της Σχολής Χορού Γιάννας Νέσση και εθελοντές μαθητές του 3ου και 10ου Γυμνασίου της Π. Ε. Ιωαννίνων.
Σύλληψη - χορογραφία: Φωτεινή Τσιτσιγιάννη.
Βοηθός χορογράφου: Ελένη Σκανδάλη.

Πρωινή προπόνηση στο περιαστικό δάσος των Ιωαννίνων

Συννεφιασμένη ανατολή

1η Οκτωβρίου - Παγκόσμια Ημέρα Ηλικιωμένων

Η 1η Οκτωβρίου έχει καθιερωθεί από τον Ο.Η.Ε. ως Παγκόσμια Ημέρα Ηλικιωμένων και ο καθένας από μας έχει την ευκαιρία να θυμηθεί τους ανθρώπους που μας έφεραν στη ζωή και με την ευκαιρία, κοιτάζοντας σήμερα την ανήμπορη μητέρα μου, θυμήθηκα ένα απόσπασμα από κείμενο του εξαίρετου συμπατριώτη μας Μιχ. Γκανά το οποίο και της το αφιερώνω εξαιρετικά:

“Κοιτάζει τα χέρια της. Πώς έγιναν έτσι; Πού βρέθηκαν τόσες φλέβες, τόσες ελιές και σημάδια, τόσες ρυτίδες στα χέρια της;

Εβδομήντα χρόνια τα κουβαλάει μαζί της και ποτέ δεν γύρισε να τα κοιτάξει. Ούτε τότε που ήταν χλωρά, ούτε που μέστωσαν, ούτε που μαράθηκαν, ώσπου ξεράθηκαν.

Όλα αυτά τα χρόνια η έγνοια της ήταν αλλού, όχι στα χέρια της: μην κοπεί, μην καεί, μην τρυπηθεί, μην το παρακάνει το βράδυ με τον άντρα της –όποτε τύχαινε, μια στις τόσες– κι ακούσει πάλι τα λόγια του, καρφί στην καρδιά της “πού τα ‘μαθες αυτά μω γυναίκα;”
Κοιτάζει τα χέρια της σαν να τα βλέπει πρώτη φορά. Ξένα της φαίνονται, καθώς κάθονται άνεργα πάνω στη μαύρη ποδιά της, σαν προσφυγάκια. Έτσι της έρχεται να τα χαϊδέψει.

Και τι δεν τράβηξαν αυτά τα χεράκια, στα κρύα και στα λιοπύρια, στη φωτιά, στα νερά, στα χώματα, στα κάτουρα και στα σκατά. Πέντε χρόνια κατάκοιτη η πεθερά της, αλύχτησε ώσπου να της βγει η ψυχή.

Κοιτάζει πάλι τα χέρια της. Τι θα τα κάνει; Να τα κρύψει κάτω από την ποδιά της να μην τα βλέπει, να τα χώσει στην περούκα της διπλανής, που κοιμάται με το κεφάλι γουλί, να τα βάλει στις μάλλινες κάλτσες που της έφερε ο γιος της μόλις του ‘πε ότι κρυώνει εδώ στο γηροκομείο που την έριξε η μοίρα της; Τόσα χρόνια δεν γύρισε να τα κοιτάξει και τώρα δεν μπορεί να πάρει τα μάτια της από πάνω τους. Κι όταν δεν τα κοιτάει ή κάνει πως δεν τα κοιτάει, την κοιτάνε αυτά.

Άνεργα χέρια, τι περιμένεις, αφού δεν έχουν δουλειά κάθονται και κοιτάνε. Δεν είναι που κοιτάνε, άσ’ τα να κοιτάνε, είναι που κοιτάνε σαν να θέλουνε κάτι. Ξέρει τι θέλουν: να τα χαϊδέψει.
Δεν θα τους κάνει τη χάρη. Ντρέπεται, γριά γυναίκα, να χαϊδεύεται στα καλά καθούμενα.
Τα κοιτάζει κλεφτά και βλέπει μια σκουριά από καφέ στο δεξί. Σηκώνεται και πάει στο μπάνιο, πιάνει το μοσχοσάπουνο και πλένει τα χέρια της. Τα πλένει, τα ξαναπλένει, δεν λέει ν’ αφήσει το σαπούνι, της αρέσει έτσι που γλιστρούν απαλά, το ένα μέσα στο άλλο, “κοίτα”, λέει, “που μ’ έβαλαν να τα χαϊδέψω θέλοντας και μη, τα σκασμένα” και γελάει από μέσα της που δεν την κοιτάνε τώρα όπως πριν, χαμένα μέσα στους αφρούς και τα χάδια, σαν να ‘χουν κλείσει τα μάτια, μην τους πάει σαπούνι και τα πάρουν τα δάκρυα.”

(Από το βιβλίο “Γυναικών – μικρές και πολύ μικρές ιστορίες, εκδ. Μελάνι”)

Επισκέψιμος και πάλι ο χώρος στις στοές του δυτικού τείχους του Κάστρου

Ανοιχτές είναι και πάλι για το κοινό οι στοές στην κεντρική είσοδο του Κάστρου. Στο χώρο αυτό που είναι στα έγκατα του Κάστρου ο επισκέπτης μπορεί να δει σε κάποια σημεία τα θεμέλια των τειχών της ελληνιστικής περιόδου, πάνω στα οποία έχτισαν νεότερα τείχη οι Βυζαντινοί και εν συνεχεία οι Οθωμανοί. Επίσης μπορεί να ενημερωθεί για τα μνημεία που μπορεί να επισκεφθεί στο Κάστρο και να πάρει πληροφορίες γι΄αυτά καθώς επίσης και πληροφορίες για το ιστορικό παρελθόν της πόλης.
Σε ειδικό χώρο μέσα στις στοές τοποθετήθηκε και το ένα φύλλο από την κεντρική είσοδο του Κάστρου, το οποίο είχε υποστεί σοβαρές ζημίες και συντηρήθηκε ενώ το άλλο, το οποίο επίσης συντηρήθηκε, επανατοποθετήθηκε στη θέση του.

Καλό μήνα