Στη λίμνη του Καπετάνου με ανθισμένα τα νούφαρα

 

Εικόνες από τα ορεινά βοσκοτόπια του Ανηλίου

 

Στη Σκάλα του Βραδέτου

 

Η σημερινή πεζοποτρική-φωτογραφική εξόρμησή μου περιλάμβανε για άλλη μια φορά την Σκάλα του Βραδέτου αφού σήμερα θα περνούσαν από κει οι αθλητές που θα έτρεχαν τα 33 χλμ του ορεινού αγώνα τρεξίματος Zagori Mountain Running και ήθελα πολύ να τη δω γεμάτη με αθλητές. Στις 7.30 ήμουν στο Καπέσοβο και ξεκίνησα να πεζοπορώ. Σε μια ώρα περίπου είχα φτάσει στο Βραδέτο και συνέχισα προς τον Αυγερινό, στο μονοπάτι που στη συνέχεια θα διέσχιζαν οι αθλητές. Μετά από 40 περίπου λεπτά πεζοπορίας είδα πίσω μου να έρχεται ο πρώτος αθλητής. Επιστρέφοντας είχα τις εικόνες που ήθελα να δω. Αθλητές να ανεβαίνουν στα ορεινά μονοπάτια και τη Σκάλα του Βραδέτου. Εμφανής η κούραση σε όλους αλλά και η διάθεση να τερματίσουν. Εκατοντάδες οι καλημέρες που αντάλλαξα μαζί τους στην αντίθετη αυτή πορεία που είχα και μάλιστα κάποιοι, παρά την κούραση που είχαν, είχαν και τη διάθεση για χιούμορ λέγοντάς μου πως ακολουθώ λάθος κατεύθυνση. Και τότε απαντούσα κι εγώ χιουμοριστικά "εδώ είναι που λένε όταν εσύ πήγαινες εγώ γύρναγα" και φυσικά γελούσαμε. Υπέροχη κι αυτή η Κυριακή με το Ζαγόρι να έχει πλημμυρίσει από επισκέπτες και αθλητές. 

Από τους καταρράκτες Μπουλουβάρου

 

Ευγνώμων

 

Είμαι ευγνώμων που ζω.

Είμαι ευγνώμων που μπορώ να περπατώ σε βουνά και σε λαγκάδια.

Είμαι ευγνώμων που μπορώ να περπατώ σε μονοπάτια σκιερά και δροσερά δίπλα σε ρέματα, σε ποτάμια και σε καταρράκτες με συντροφιά τον ήχο του νερού.

Είμαι ευγνώμων που μπορώ να κολυμπώ στα ποτάμια και γενικά στις "παραλίες των βουνών".

Είμαι ευγνώμων που μπορώ και αντικρίζω όλες αυτές τις ομορφιές που μας χαρίζει απλόχερα η φύση.

Είμαι ευγνώμων που έχω καταφέρει να καταγράψω με τον φακό μου χιλιάδες από αυτές τις εικόνες που έχω αντικρίσει.

Είμαι ευγνώμων που μπορώ να απολαμβάνω την κάθε μικρή ή μεγάλη χαρά της ζωής.

Είμαι ευγνώμων που έχω την οικογένειά μου.

Είμαι ευγνώμων που έχω κάποιους καλούς, αδερφικούς φίλους και φίλες.

Είμαι ευγνώμων που έχω εσάς τους διαδικτυακούς φίλους αλλά και τις φίλες που με ακολουθείτε όλα αυτά τα χρόνια.

Είμαι ευγνώμων που, με το κλείσιμο της κάθε μέρας, έχω την ευκαιρία να αντικρίζω το ηλιοβασίλεμα και τα όμορφα χρώματα που μας χαρίζει  και τότε είναι η στιγμή που λέω "Δόξα τω Θεώ" κι ένα μεγάλο ευχαριστώ που έζησα κι αυτή τη μέρα. "Δόξα τω Θεώ" που έχω ζήσει όλα αυτά κι εύχομαι να έχω υγεία, να καλοξημερώσει κι αύριο η μέρα και να μπορέσω να ζήσω ακόμη περισσότερα. 

Κι όλα αυτά γιατί καθημερινά βλέπω και ακούω να φεύγουν από κοντά μας νέοι άνθρωποι είτε από ασθένειες είτε από τροχαία δυστυχήματα είτε από οποιοδήποτε άλλο λόγο.  

Από τον σημερινό Αρχιερατικό πανηγυρικό εσπερινό και την λιτανεία της ιεράς εικόνας της Αγίας Μαρίνας στα Ιωάννινα

 

Οι άγριες και απόκρημνες ορθοπλαγιές της Τύμφης με το πρώτο φως της μέρας